– Czy dzisiaj jest jakiś mecz? – zapytałam BDZA.

– Słyszę jakieś wrzaski.. – stadion jest przystanek tramwajowy od nas, ale dopingujących kibiców słychać, jakby był tuż obok.

– To z głębi mojej duszy.. – wtrąca Mały. – Krzyczą, że nie chcą już chodzić do szkoły..

Jakie to szczęście, że za tydzień WAKACJE!!!

Oglądamy jak Kudłacze na motorach robią pyszne pączki z dżemem.

– Ooojjj, zjadłabym takie. Śliczne takie.. – zachwycam się, bo lubię pączki i inne bułki 😉

– Taaaa.. – wtrąca Mały. – A potem będziesz narzekać, że masz za dużą średnicę..

Jak się tak zastanowić, to faktycznie mam… średnicę 😂

– Dzisiaj mnie, J, P i O zawołał Pan od wf. No to poszliśmy, ale okazało się, że pan chciał porozmawiać tylko z nimi, bo ja nie spełniałem wymogów. – opowiedział mi Mały, w drodze ze szkoły do samochodu.

– Wymogów? Do czego? – zapytałam.

– Nooo, do ochrzanu..

Ależ jestem niedomyślna..

😁

W pewnym programie,  mama chłopca zastanawia się  jak porozumieć się z jego tatą, a ze swoim byłym mężem. Nie ma na to pomysłu. Mały gra na konsoli  w słuchawkach na uszach. Niby nie słyszy,  ale ..

– Moja mama ma pomysł  jak się porozumieć z byłym partnerem. Po prostu nie ma byłego partnera. To takie proste!

Żeby dla wszystkich to było takie proste..

– Ostatni dyktator powstania styczniowego nazywał się Romuald Traugutt. Ma dwa t na końcu. Ro mu ald, Trau gutt. – gadam Małemu po raz czterdziesty, bo to naprawdę trudne imię i nazwisko.

– A Maria Konopnicka napisała pieśń patriotyczną pt. Rota. – dokładam, po czym uczymy się innych rzeczy. Po pięciu minutach jest czas na powtórkę:

– Dyktator powstania?

– Nie pamiętam.. – stęka Mały.

– Rooooo.. muuuuuu.. – podpowiadam

– Romualdtt! Ma dwa t na końcu! – triumfuje moje dziecko.

– A Maria Konopnicka napisała piosenkę Knot! – dodaje, a ja już wiem, że on umie, tylko ma przesyt powtarzania.. Przynajmniej tak sobie tłumaczę 😉