Jest taki Chłopiec, autysta, przyjaźnię się z jego Mamą. Ten Chłopiec, opowiedział swojej Nauczycielce o jednej pani, którą chyba lubi. Opowieść była wzruszająca, że Nauczycielka i Mama Chłopca, miały łzy w oczach. A było tak:
Mama Chłopca, szła korytarzem szkolnym, kiedy zaczepiła ją Nauczycielka i zapytała:-
– Jaką ma Pani koleżankę, która mieszka w Pałacu Kultury?
Mama Chłopca bardzo się zdziwiła, ale wiedziała o kogo chodzi.
– To koleżanka, która mieszka wysoko, na 10 piętrze, Chłopcu bardzo podobał się widok z jej okna, powiedział, że tu jest jak w Pałacu Kultury.
Okazało się, że Chłopiec, opowiedział Nauczycielce więcej.
– Ta koleżanka Mamy, jest dla mnie taka, jak nikt nigdy dotąd. Jak coś obieca, to choćby miała umrzeć, to słowa dotrzyma. Gdyby Dziewczynka z zapałkami, miała taką mamę, nigdy by nie umarła..
I ja się wzruszyłam słuchając tego, z powodów osobistych. Autyści są uczuciowi i wrażliwi. Nikt mi nie powie, że nie..
🙂
Do góry nogami 